MODLITWA JUBILEUSZOWA
na 800-lecie Zakonu


Boże, Ojcze miłosierdzia,
który powołałeś św. Dominika
na pełnego wiary
wędrownego kaznodzieję
i głosiciela łaski;
wylej na nas
Ducha Chrystusa Zmartwychwstałego,
abyśmy przygotowując się
do Jubileuszu Zakonu,
wiernie i z radością głosili
Ewangelię pokoju.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Bł. Ingrida ze Skänninge († 1282)

Ingrida Elofsdotter urodziła się w połowie XIII wieku w Östergötland, w dzisiejszej Szwecji. Po śmierci męża wszystkie swe dobra oddała na chwałę Bogu, a po powrocie z pielgrzymki do Ziemi Świętej wraz ze swą córką Krystyną i innymi kobietami przywdziała habit mniszek Zakonu Kaznodziejskiego. Zamieszkała w mieście Skänninge w oczekiwaniu na założenie klasztoru dla mniszek dominikańskich. Jej marzenie spełniło się dzięki zainteresowaniu i interwencji jej spowiednika, Piotra z Dacji (1230-1289), który został kierownikiem duchowym mniszek. Zmarła 2 września 1282 roku jako przeorysza klasztoru św. Marcina.
Od śmierci Ingridy w 1282 roku w całej prowincji Östergötland żywa była pamięć o jej cudach, dlatego też w 1414 roku biskup miasta Linköping poprosił Stolicę Apostolską o rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego Ingridy oraz Mikołaja z Linköping. Jednakże proces, przerwany w 1418 roku i odnowiony dopiero w następnym wieku, nie doprowadził do formalnej kanonizacji. Niemniej jednak papież Aleksander VI w 1499 roku zezwolił na publiczny kult Ingridy oraz na uroczyste przeniesienie relikwii, które nastąpiło 29 lipca 1507 roku.