MODLITWA JUBILEUSZOWA
na 800-lecie Zakonu


Boże, Ojcze miłosierdzia,
który powołałeś św. Dominika
na pełnego wiary
wędrownego kaznodzieję
i głosiciela łaski;
wylej na nas
Ducha Chrystusa Zmartwychwstałego,
abyśmy przygotowując się
do Jubileuszu Zakonu,
wiernie i z radością głosili
Ewangelię pokoju.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Błogosławiona Katarzyna Jarrige, tercjarka († 1572)



Katarzyna, najmłodsza z siedmiorga rodzeństwa, urodziła się we wsi Doumis w Owernii w 1754 roku. Młodość spędziła w domu na wsi, trudniąc się koronkarstwem. Znała jedynie miejscowy dialekt.
Niemal sześćdziesiąt lat przeżyła we wsi zwanej Mauriac, niestrudzenie oddając się posłudze miłosierdzia wobec ubogich, chorych, sierot i więźniów oraz katechizując. Podczas rewolucji francuskiej (1789-1799) wspomogła wielu prezbiterów, którzy nie zgadzali się na Konstytucję cywilną o duchowieństwie. Przygotowała dla nich schronienie na polu mauriackim (Cantal), dostarczając pożywienia oraz chleba i wina na Ofiarę Eucharystyczną. Nocą sprowadzała ich z lasów niedaleko rzeki Auze do rodzin, które potrzebowały posługi sakramentalnej. Kobieta wielkiego ducha i umysłu, unikała niebezpieczeństw, wymyślała fortele i nie uciekała przed trudnościami. W 1794 roku została osądzona i wtrącona do więzienia, ale szybko wyzwolona przez wzburzony tłum. Za nic miała pewną śmierć, powiadając, że na szubienicy zatańczy karmaniolę, gdyż w latach młodości słynęła z wykonywania ludowego tańca zwanego bourrée.



Przyjęta do Trzeciego Zakonu św. Dominika, naśladowała św. Katarzynę Sieneńską, zwłaszcza w gorącej miłości do Eucharystii oraz w obronie jej prześladowanych sług. Tak jak ona wytrwała w wyznawaniu wiary i nieulękłej miłości do Kościoła. Zmarła 4 lipca 1836 roku i została pochowana w kościele w Mauriac. Papież Jan Paweł II zaliczył ją w poczet błogosławionych 24 listopada 1996 roku.