MODLITWA JUBILEUSZOWA
na 800-lecie Zakonu


Boże, Ojcze miłosierdzia,
który powołałeś św. Dominika
na pełnego wiary
wędrownego kaznodzieję
i głosiciela łaski;
wylej na nas
Ducha Chrystusa Zmartwychwstałego,
abyśmy przygotowując się
do Jubileuszu Zakonu,
wiernie i z radością głosili
Ewangelię pokoju.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Bł. Maria Mancini, zakonnica (+ 1431)

Maria Mancini urodziła się w 1355 r. w Pizie. W dziecięcych latach była nawiedzana przez aniołów i czuła pociąg do życia doskonałego. Dwukrotnie wydawana za mąż, była matką siedmiorga dzieci, z których niemal wszystkie wcześnie umarły. Owdowiawszy po raz drugi w wieku lat 25, oparła się trzeciemu zamążpójściu i uczyniła ze swego domu szpital oraz przytułek dla chorych i pielgrzymów. Ulegając żywym namowom św. Katarzyny ze Sieny, przyjęła habit Trzeciego Zakonu św. Dominika i wstąpiła do klasztoru św. Krzyża. Pośród zakonnic, wiodących w tym klasztorze życie prywatne, rozpoczęła wraz z sześcioma siostrami odnowę życia wspólnego. Wraz z bł. Klarą Gambacortą przeszła do nowego klasztoru Drugiego Zakonu Kaznodziejskiego, ufundowanego przez Piotra Gambacortę, a piękny rozwój tego domu wpłynął na reformę różnych klasztorów włoskich.
Po śmierci bł. Klary objęła w nim przełożeństwo. Pielęgnując ducha obserwancji zakonnych, swe umartwienia ofiarowała przede wszystkim za dusze cierpiące w czyśćcu. Wiele wycierpiała od szatanów, lecz zwyciężywszy ich, zasłużyła na szczególne łaski i widzenia niebieskie, między innymi na widzenie Aniołów Stróżów ofiarowujących kwiaty Najświętszej Maryi Pannie.
Zmarła w podeszłym wieku 22 stycznia 1431 r. Jej ciało spoczywa w kościele przy klasztorze św. Dominika w Pizie. Jej kult zatwierduił Pius IX 2 sierpnia 1855 r. Obecnie kalendarz naszego Zakonu wspomina ją tego samego dnia, co bł. Klarę Gambacortę.