MODLITWA JUBILEUSZOWA
na 800-lecie Zakonu


Boże, Ojcze miłosierdzia,
który powołałeś św. Dominika
na pełnego wiary
wędrownego kaznodzieję
i głosiciela łaski;
wylej na nas
Ducha Chrystusa Zmartwychwstałego,
abyśmy przygotowując się
do Jubileuszu Zakonu,
wiernie i z radością głosili
Ewangelię pokoju.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Błogosławiony Piotr Geremia, prezbiter († 1452)



Piotr Geremia urodził się w 1399 roku w Palermo na Sycylii. Zrazu z zapałem oddał się studiowaniu prawa w Bolonii, po czym bez wiedzy ojca w przeddzień ukończenia porzucił te studia na skutek widzenia, a wkrótce potem wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego. Gdy rozgniewany ojciec przybył, by zabrać go stamtąd siłą, rozbrojony został widokiem jego skupienia i skromności. Śluby złożył w 1423 roku w klasztorze św. Dominika w Fiesole na ręce przeora, św. Antonina z Florencji.
Z natury był skłonny do kontemplacji i ascezy, życie jednak skierowało go na drogę pracy czynnej. Zasłynął jako kaznodzieja w całych Włoszech. Uczniem jego i towarzyszem był bł. Jan Liccius. Zaczerpnął zachęty ze spotkania ze św. Wincentym Ferreriuszem w Bolonii.
Po powrocie z Sycylii założył klasztor św. Zyty. Był to klasztor, gdzie zakonnicy żyli według wzmożonej obserwancji i przez to ściągał do siebie liczne, dobre powołania. Jako przeor przyczynił się do odnowy życia zakonnego (zapoczątkowanej na kapitule generalnej w 1426 roku) w wielu klasztorach, zwłaszcza od 1428 roku w Palermo. Wezwany przez Eugeniusza IV na Sobór Florencki jako wybitny teolog, kaznodzieja i reformator otrzymał rozkaz zreformowania całego kleru na Sycylii. Tak wielkie było jego pragnienie cierpienia, że skarżył się, gdy przez pewien czas pozostawał bez próby.
Zmarł jako przeor klasztoru św. Zyty 3 marca 1452 roku. Papież Pius VI zatwierdził jego kult 12 maja 1784 roku. Jego ciało doznaje czci w Palermo w kościele św. Dominika.