MODLITWA JUBILEUSZOWA
na 800-lecie Zakonu


Boże, Ojcze miłosierdzia,
który powołałeś św. Dominika
na pełnego wiary
wędrownego kaznodzieję
i głosiciela łaski;
wylej na nas
Ducha Chrystusa Zmartwychwstałego,
abyśmy przygotowując się
do Jubileuszu Zakonu,
wiernie i z radością głosili
Ewangelię pokoju.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Święta Zdzisława z Moraw (+ 1252)

Zdzisława urodziła się ok. 1220 roku w Krzyżanowie, na Morawach, z rodziców szlacheckiego pochodzenia i szlachetnego usposobienia. Od młodości odznaczała się szczerością i prostotą serca, zamiłowaniem do modlitwy i samotności. Wcześnie wydano jej za mąż za szlachcica o gwałtownym charakterze, imieniem Gallo (Havel) Markwaart, kasztelana zamku w Lemberku i zarządcy północy Czech. Zdzisława cierpliwie znosiła jego wybuchy jako wzorowa żona i matka. Wychowała w bojaźni Bożej czworo dzieci. Do nowej rodziny i ojczyzny wniosła miłość i obyczaje swego rodu, poświęcając się całkowicie posłudze ubogim, nie lekceważąc przy tym obowiązków domowych. Rozdawała hojne jałmużny, posługiwała chorym, odwiedzała więźniów i pełniła inne liczne uczynki miłosierdzia. Oddawała się ostrym praktykom pokutnym. Pośród zajęć życia czynnego opływała w łaski wewnętrzne modlitwy i ustawicznej kontemplacji.
Wspomagając ewangelizację Czech, wspierała rozwój Zakonu Kaznodziejskiego. Przyjęła habit tercjarski z rąk bł. Czesława. Ufundowała dwa klasztory dla pierwszych dominikanów czeskich - w Jabłonnem i w Turnowie. Kroniki klasztorne przypisują jej wstawiennictwu liczne uzdrowienia. Liturgia dominikańska wspomina ją jako auxiliatrix afflictorum (wspomożycielkę strapionych) i salus infirmorum (uzdrowienie chorych). Zmarła w Jabłonnem w 1252 roku. Pochowana została w dominikańskim kościele św. Wawrzyńca. Jej grób stał się celem pielgrzymek jej czcicieli. Kult tej, którą od niepamiętnych czasów zwie się w Czechach "panią świętego życia", zatwierdził papież św. Pius X 28 sierpnia 1907 roku. Papież Jan Paweł II kanonizował ją 21 maja 1995 roku w Ołomuńcu. Czczona jest jako opiekunka rodzin. Na obrazach przedstawiana jest zawsze w otoczeniu dzieci lub chorych.


Z homilii papieża Jana Pawła II wygłoszonej podczas kanonizacji św. Zdzisławy

Ewangelia prawdy i świętości dotarła w swoim czasie na nasze słowiańskie ziemie - dotarła do Czech i na Morawy, i zadomowiła się tutaj, podobnie jak u waszych sąsiadów. Wydała obfite owoce łaski i świętości poprzez wieki.
Święta Zdzisława, która urodziła się na Morawach, a żyła w północnych Czechach w XIII wieku, wyróżniała się nadzwyczajną zdolnością do poświęcania się innym. Świadczy o tym przede wszystkim jej postępowanie w rodzinie, w której jako małżonka hrabiego Havla z Lemberku była - zgodnie ze słowami mojego czcigodnego poprzednika Pawła VI - "przykładem małżeńskiej wierności, protektorką życia duchowego rodziny i uczciwości w obyczajach". Potwierdza to również jej wielkoduszne zaangażowanie na polu dobroczynności i opieki nad potrzebującymi, zwłaszcza obłożnie chorymi, którymi zajmowała się z taką troskliwością i czułością, że dziś jeszcze wspominana jest jako "uzdrowicielka".
Żyjąc intensywnie duchowością Trzeciego Zakonu Dominikańskiego, św. Zdzisława potrafiła uczynić z samej siebie dar, zgodnie ze słowami Jezusa: "Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu". Oto sekret wielkiej sympatii, jaką budziła jej postać już za życia, a także po śmierci i aż po dzień dzisiejszy. Jej przykład wydaje się niezwykle aktualny, zwłaszcza w odniesieniu do wartości rodziny, która - jak uczy św. Zdzisława - musi być otwarta na Boga, na dar życia i na potrzeby ubogich. Nasza święta jest znakomitym świadkiem "Ewangelii rodziny" i "Ewangelii życia", którą Kościół głosi ze szczególnym zaangażowaniem właśnie teraz, w okresie przejściowym między końcem drugiego a początkiem trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa.